Greek Articles

Γ. Βοσκόπουλος – Αποκατάσταση της αλήθειας

 

Όπως είναι γνωστό οι σπουδές στο τμήμα έχουν δύο κατευθύνσεις, την πολιτική και οικονομική. Μέχρι πριν από μερικά χρόνια οι απόφοιτοι και των δύο κατευθύνσεων εγγραφόντουσαν στο οικονομικό επιμελητήριο.

Κάποια στιγμή και μετά από σύγκρουση μέλους ΔΕΠ του τμήματος με συγκεκριμένη φοιτητική παράταξη υπήρξε ένα «πάγωμα» αυτού του δικαιώματος για τους αποφοίτους της πολιτικής κατεύθυνσης.

Ως πρόεδρος του τμήματος (στα μέσα της δεύτερης θητείας μου αναγκάστηκα να παραιτηθώ) ξεκίνησα μια διαδικασία επανενεργοποίησης του δικαιώματος αυτού και για τους αποφοίτους της πολιτικής κατεύθυνσης.

Στα πλαίσια αυτής της διαδικασίας έγινε αναμόρφωση του προγράμματος σπουδών και μετά από τις συνεχείς προσπάθειες μου οι απόφοιτοι της πολιτικής κατεύθυνσης μπορούσαν απρόσκοπτα να εγγραφούν στο οικονομικό επιμελητήριο.

Η καταγραφή των παραπάνω γίνεται καθώς όπως ενημερώθηκα έχει γίνει ιδιοποίηση αυτής της προσπάθειας μου από φοιτητική παράταξη. Το διαφημίζουν μάλιστα ως δική τους συνεισφορά στους φοιτητές, πράξη που δεν τιμά τον ακαδημαϊκό χώρο στον οποίο δραστηριοποιούνται αναζητώντας πελατεία.

Η αλήθεια είναι ότι ο δικός μου αποκλειστικά αγώνας αποκατέστησε την αδικία. Μάλιστα ο Κοσμήτορας, Η. Κουσκουβέλης, με ευχαρίστησε σε συνέλευση του τμήματος για το θετικό αποτέλεσμα για τους αποφοίτους μας. Ελπίζω ότι η μνήμη του δεν είναι ασθενής και το θυμάται.

Γ. Βοσκόπουλος, αναπλ. καθ. Ευρωπαϊκών Σπουδών, π. πρόεδρος τμ. ΔΕΣ, ΠΑΜΑΚ     

 

George Voskopoulos-DEMOCRACY AND PLURALISM site, wordpress

George Voskopoulos-DEMOCRACY AND PLURALISM site, wordpress

Γ. Βοσκόπουλος- Τουρκικός ταύρος σε ελληνικό υαλοπωλείο

Του Γ. Βοσκόπουλου, Αναπληρωτή Καθηγητή Ευρωπαϊκών Σπουδών, π. Προέδρου Τμήματος ΔΕΣ, ΠΑΜΑΚ

Οι επιλογές στο πεδίο της διεθνούς πολιτικής προσδιορίζουν το ρόλο μίας χώρας σε μία διευρυμένη και δομικά πολύπλοκη χωροταξία δράσης, σε ένα άναρχο περιβάλλον. Ο τρόπος δράσης των κρατών (ενίοτε στη διεθνή βιβλιογραφία χρησιμοποιείται ο όρος «ο χαρακτήρας των κρατών») προσδιορίζεται από τους στόχους που θέτουν.

Η Τουρκία του Τ. Ερντογάν δρα στα όρια του προσδιορισμού μίας χώρας παρία. Ανεξέλεγκτη, αναθεωρητική, επιθετική, ρατσιστική, μία χώρα απομονωμένη από μία ηγεσία που βλέπει παντού εχθρούς. Μετά τους «δυόμιση πολέμους» και τη λογική των «μηδενικών προβλημάτων» ο Τ. Ερντογάν υιοθετεί μία στρατηγική ρήξης με τους παραδοσιακούς συμμάχους του. Επαναπροσδιορίζει τον προσανατολισμό της χώρας του με το βλέμμα στα νότια σύνορα της.

 

https://gvoskop.wordpress.com/2018/03/11/%ce%b3-%ce%b2%ce%bf%cf%83%ce%ba%cf%8c%cf%80%ce%bf%cf%85%ce%bb%ce%bf%cf%82-%cf%84%ce%bf%cf%85%cf%81%ce%ba%ce%b9%ce%ba%cf%8c%cf%82-%cf%84%ce%b1%cf%8d%cf%81%ce%bf%cf%82-%cf%83%ce%b5-%ce%b5%ce%bb%ce%bb/

Latest from the OSCE Special Monitoring Mission to Ukraine - 7 March 2018

 

This report is for the media and the general public.

The SMM recorded fewer ceasefire violations in both Donetsk and Luhansk regions compared with the previous reporting period. The Mission continued monitoring the disengagement areas near Stanytsia Luhanska, Zolote and Petrivske and heard an explosion near the disengagement area near Stanytsia Luhanska. Its access remained restricted there and elsewhere.* The Mission observed weapons in violation of withdrawal lines near Bila Hora, Vodiane and Bohoiavlenka, as well as newly dug trenches near Zaitseve, Horlivka and Dokuchaievsk. The SMM continued to follow up on reports of an explosion at a building where the office of the Zakarpattia Hungarian Union is located. It facilitated discussions in the context of International Women’s Day in Odessa, Zaporizhzhia and Lviv.

In Donetsk region, the SMM recorded fewer ceasefire violations[1], including 19 explosions, compared with the previous reporting period (42 explosions). On the evening and night of 6-7 March, while in Svitlodarsk (government-controlled, 57km north-east of Donetsk), the SMM heard three undetermined explosions 6-7km south-south-east, two explosions more than 10km south-south-east, and about 80 bursts and shots of heavy-machine-gun fire 2-3km south-south-east.

In Luhansk region, the SMM recorded fewer ceasefire violations (two explosions), compared with the previous reporting period (37 explosions).

A representative of the Voda Donbassa water company told the SMM by telephone that a truck delivering fuel had been shot while driving toward the Donetsk Filtration Station along road H20 from Yasynuvata (non-government-controlled, 16km north-east of Donetsk). According to him, several bullets struck the cab of the truck forcing the driver to take cover under the vehicle for some time. The truck was able to reach the station.

The SMM continued to monitor the disengagement process and to pursue full access to the disengagement areas near Stanytsia Luhanska (government-controlled, 16km north-east of Luhansk), Zolote (government-controlled, 60km west of Luhansk) and Petrivske (non-government-controlled, 41km south of Donetsk), as foreseen in the Framework Decision of the Trilateral Contact Group relating to disengagement of forces and hardware of 21 September 2016. The SMM’s access remained restricted, but the Mission was able to partially monitor them.* During the day on 7 March, positioned near the Stanytsia Luhanska disengagement area, the SMM heard an explosion assessed as the detonation of a mine 500m south-west (unable to assess whether inside or outside the disengagement area).

The SMM continued to monitor the withdrawal of weapons in implementation of the Package of Measures and its Addendum as well as the Memorandum.

In violation of withdrawal lines, in government-controlled areas, an SMM mini-unmanned aerial vehicle (UAV) spotted four anti-tank guns (MT-12 Rapira, 100mm) near Bila Hora (54km north of Donetsk) on 6 March. The SMM saw five towed howitzers (2A65 Msta-B, 152mm) near Vodiane (42km south-west of Donetsk) and nine self-propelled howitzers (2S1 Gvozdika, 122mm) near Bohoiavlenka (46km south-west of Donetsk) on 7 March.

Beyond withdrawal lines but outside designated storage sites in non-government-controlled areas, aerial imagery revealed 15 pieces of towed artillery (type undetermined) near Buhaivka (37km south-west of Luhansk) on 2 March. (For previous observations, see SMM Daily Report 21 November 2017.)

The SMM visited areas previously holding weapons that could not be verified as withdrawn, as their storage did not comply with the criteria set out in the 16 October 2015 notification from the SMM to the signatories of the Package of Measures on effective monitoring and verification of the withdrawal of heavy weapons. In government-controlled areas of Donetsk region, the SMM noted as missing nine anti‑tank guns (MT‑12), seven towed howitzers (a 2A65 and six D-30 Lyagushka, 122mm), 28 mortars (12 M-120 Molot, 120mm; 15 2B11 Sani, 120mm; and a BM-37, 82mm) and, for the first time, three self-propelled howitzers (2S1).

The SMM observed armoured combat vehicles[2] in the security zone. Near Bila Hora (government-controlled), an SMM mini-UAV spotted four armoured personnel carriers (MT‑LB) on 6 March.

Aerial imagery revealed newly dug trenches in non-government-controlled areas: an approximately 150m-long trench south-west of Zaitseve (50km north-east of Donetsk) on 27 February, a 300m-long trench connecting a checkpoint to an existing trench near a railroad line north of Horlivka (39km north-east of Donetsk) on 27 February, and a 95m-long trench north of Dokuchaievsk (30km south-west of Donetsk) on 2 March that was not seen in imagery taken on 1 February 2018.                                                                                     

Just south of Kuznetsy (non-government-controlled, 89km south-east of Donetsk), about 1km from the border with the Russian Federation, the SMM observed fresh tracks of heavy trucks in both directions on a road leading towards the border. There is no international border crossing point on this road.

On 7 March, the SMM followed up on media and police reports regarding the explosion of two hand grenades thrown at a vehicle in Kyiv. At the site of the alleged explosions near the Lisova metro station, the SMM saw metal debris covered with snow and mud in the centre divider of the adjacent roadway. According to public statements by police, a man was hospitalized with shrapnel wounds following the explosion.

The SMM continued to follow up on reports of an explosion at the building where the office of the Zakarpattia Hungarian Union is located. (See SMM Daily Report 6 March 2018.) In Uzhhorod (182km west of Ivano-Frankivsk), Zakarpattia region, the SMM monitored a pre-trial hearing on 6 March for one of the suspects accused of damaging the abovementioned building in which the court requalified the charges against the suspect from intentional damage to property (Ukrainian Criminal Code Art. 194.2) to an act of terrorism (Ukrainian Criminal Code Art. 258.2) and ruled that the suspect should remain in pre-trial arrest for 60 days.

On 6 and 7 March, the SMM facilitated discussions in Odessa, Zaporizhzhia and Lviv in the context of International Women’s Day. In Odessa, ten women and three men representing the media, academic and non-governmental sectors stressed that reducing gender stereotyping in media, providing gender-sensitive reporting and addressing the security of female journalists remain important issues. In Zaporizhzhia, 60 women and a man from academia and various non-governmental organizations emphasized the importance of gender equality in Ukraine. In Lviv, 23 women and a man (students and civil society representatives) discussed the importance of involving women in peacebuilding.

The SMM continued monitoring in Kherson, Kharkiv, and Chernivtsi.

*Restrictions of SMM’s freedom of movement or other impediments to fulfilment of its mandate

The SMM’s monitoring and freedom of movement are restricted by security hazards and threats, including risks posed by mines, unexploded ordnance (UXO) and other impediments – which vary from day to day. The SMM’s mandate provides for safe and secure access throughout Ukraine. All signatories of the Package of Measures have agreed on the need for this safe and secure access, that restriction of the SMM’s freedom of movement constitutes a violation, and on the need for rapid response to these violations. They have also agreed that the Joint Centre for Control and Co-ordination (JCCC) should contribute to such response and co-ordinate mine clearance. Nonetheless, the armed formations in parts of Donetsk and Luhansk regions frequently deny the SMM access to areas adjacent to Ukraine’s border outside control of the Government, citing orders to do so. (See, for example, SMM Daily Report 7 March 2018.) The SMM’s operations in Donetsk and Luhansk regions remain restricted following the fatal incident of 23 April 2017 near Pryshyb; these restrictions continued to limit the Mission’s observations.

Denial of access:

Related to disengagement areas and mines/UXO:

The SMM was prevented from accessing parts of the Stanytsia Luhanska disengagement area, with the exception of the main road, due to the possible presence of mines and UXO. A Ukrainian Armed Forces officer of the JCCC told the SMM that he had no information regarding demining activities over the previous 24 hours. The SMM did not consider it safe to proceed and informed the JCCC.[3]

[1] Please seethe annexed table for a complete breakdown of the ceasefire violations as well as a map of the Donetsk and Luhansk regions marked with locations featured in this report.

[2] This hardware is not proscribed by the provisions of the Minsk agreements on the withdrawal of weapons.

[3] The SMM informed Ukrainian Armed Forces officers of the JCCC. Russian Federation Armed Forces officers of the JCCC have withdrawn from the JCCC as of 18 December 2017. 

For PDF attachments or links to sources of further information, please visit: http://www.osce.org/special-monitoring-mission-to-ukraine/374752

Γ. Βοσκόπουλος-Η τουρκική Navtex, η στρατηγική της Άγκυρας και οι προτάσεις Ερογλου

Γ. Βοσκόπουλος, αναπλ. καθηγητής Ευρωπαϊκών Σπουδών, π. πρόεδρος τμ. ΔΕΣ, ΠΑΜΑΚ, Jean Monnet Centre of Excellence Research Coordinator

Αποτέλεσμα εικόνας για τουρκική ναφτεξ

(εικόνα, THE TOC)

*Το άρθρο δημοσιεύεται στις προσωπικές μου ιστοσελίδες academiclounge.org και  gvoskop.wordpress.com μετά την απόφαση μου να μην υποβάλλω προς δημοσίευση άρθρα σε εφημερίδες και ιστοσελίδες που δεν δημοσιοποίησαν καταγγελίες και αιτήματα μου για διαφάνεια, δημοκρατία και αξιοκρατία στον πανεπιστημιακό χώρο.

Η κλιμάκωση της τουρκικής επιθετικότητας και παραβατικότητας στην Κυπριακή ΑΟΖ δεν θα έπρεπε να μας εκπλήσσει. Ουσιαστικά αποτελεί μία στρατηγική «άρνησης» (denial). Μία στρατηγική de facto καταπάτησης κυριαρχικών δικαιωμάτων της Κυπριακής Δημοκρατίας με στόχο τη de jure «ρευστοποίηση» τους αλλά και τη de jure εμπλοκή της Τουρκίας στις ενεργειακές διεργασίες που καθιστούν την Κύπρο επίκεντρο γεωπολιτικών και γεωοικονομικών εξελίξεων στη ΝΑ Μεσόγειο.

Η τουρκική στρατηγική δεν εμφορείται από κανονιστικής υφής κίνητρα. Ουδέποτε εξάλλου η Άγκυρα έλαβε υπόψη το διεθνές δίκαιο. Αυτό συνιστά και τη σημαντικότερη ίσως διαφορά ανάμεσα σε Τουρκία, Κύπρο και Ελλάδα. Η συμπεριφορά της Τουρκίας συνιστά μία αυτοεκπληρούμενη προφητεία, αφού είναι μία αναθεωρητική χώρα.

Στην περίπτωση των NAVTEX απαιτείται μια αιτιατή προσέγγιση της συμπεριφοράς της Άγκυρας. Αυτή συνδέεται με τη διαχρονική προσπάθεια της να υποβαθμίσει την Κυπριακή Δημοκρατία, όχι μόνο σε επίπεδο οργανωτικής δράσης αλλά και σε επίπεδο διεθνούς αναγνωρισιμότητας και εκπροσώπησης. Αυτό εξηγεί και τη χρήση του όρου «Ελληνοκυπριακή διοίκηση» από το σύνολο παραγόντων στην Τουρκία. Αμφισβητείται η νομιμότητα της ΚΔ αλλά και το αποκλειστικό-νόμιμο δικαίωμα της να εκπροσωπεί το σύνολο των Κυπρίων (Ε/Κ και Τ/Κ).  

Ο πρόσφατος αποκλεισμός μέρους της Κυπριακής ΑΟΖ με την ανανέωση τη τουρκικής NAVTEX αποτελεί ένα σαφές μήνυμα προς την Κύπρο αλλά και αυτό προσδιορίζεται ως διεθνής παράγοντας. Η τουρκική στρατηγική δημοσιοποιήθηκε παραμονές της ανανέωσης της NAVTEX από τον ΥΠΕΞ των κατεχόμενων, Özersay. Όπως δήλωσε εμφατικά, "δεν θα επιτρέψουμε στην Ε/Κ διοίκηση τη μονομερή διερεύνηση για εύρεση φυσικού αερίου χωρίς τη συγκατάθεση των Τ/Κ. Δεν μπορούν να συνεχίσουν πριν λυθεί το Κυπριακό, ή, αν αυτό δεν είναι εφικτό, με τη σύμφωνη γνώμη των Τ/Κ".

Είναι σαφές ότι σε πρακτικό επίπεδο η Τουρκία υιοθετεί μία πολιτική η οποία παραπέμπει στο παρελθόν, στην περίπτωση των S-300 και τη μη εγκατάσταση τους στην Κύπρο. Υπό αυτό το πρίσμα η νόμιμη δράση της Κυπριακής Δημοκρατίας χαρακτηρίζεται ως «μονομερής» (unilateral offshore Greek Cypriot hydrocarbon explorations). Γίνεται μία σαφής προσπάθεια αποδόμησης του δικαιικού πλαισίου δράσης της Κυπριακής Δημοκρατίας.

Η εκμετάλλευση των κοιτασμάτων της Κυπριακής ΑΟΖ αφορά ένα διαχρονικό ιστορικό ζήτημα, αυτό του «ελέγχου των κοινών» (control of the commons). Στην περίπτωση της Κύπρου ο Özersay δήλωσε εμφατικά ότι «αν αυτές οι μονομερείς δραστηριότητες δεν οδηγήσουν σε σύγκρουση θα οφείλεται αποκλειστικά στην ψύχραιμη αντιμετώπιση της Τουρκίας και των Τ/Κ» (μάλιστα χρησιμοποιεί τον όρο «Τουρκική Κύπρος»-Turkish Cyprus).

Δύο σημαντικά ζητήματα προκύπτουν από τις δηλώσεις του, τα οποία μάλιστα μπορεί να θεωρηθούν ενδεικτικά των μελλοντικών προθέσεων της Άγκυρας. Το πρώτο αφορά τα πλεονεκτήματα που προσφέρει στην ελληνική πλευρά το γεγονός ότι εκπροσωπεί ολόκληρο το νησί. Σύμφωνα με τον ίδιο αυτό το «άδικο και μη αποδεκτό» πλεονέκτημα προκύπτει από την απροθυμία της Ε/Κ πλευράς να αποδεχθεί ένα πλαίσιο λύσης. Το δεύτερο ζήτημα αφορά το «ατυχές» (για τους Τούρκους) γεγονός της ένταξης της Κυπριακής Δημοκρατίας στην ΕΕ. «Δεν σκοπεύουμε να κάνουμε το ίδιο λάθος και να επιτρέψουμε μία παρόμοια εξέλιξη στην περίπτωση του φυσικού αερίου…Οι Τ/Κ έχουν ίσα δικαιώματα με τους Ε/Κ όσον αφορά την εκμετάλλευση των πλουτοπαραγωγικών πηγών της χώρας» υπογράμμισε ο Özersay.

Τα παραπάνω θέτουν με ενάργεια το πλαίσιο της τουρκικής στρατηγικής. Πρώτον, την απόφαση να μην επιτρέψουν στην Κυπριακή Δημοκρατία να ασκήσει τα κυριαρχικά δικαιώματα της. Το ερώτημα που προκύπτει εδώ είναι αν η Τουρκία θα ριψοκινδυνεύσει ένα θερμό επεισόδιο με αφορμή την Κυπριακή ΑΟΖ ή/και το Αιγαίο. Η δημιουργία ενός ακόμα μετώπου δεν φαίνεται να είναι ο στόχος της Άγκυρας. Ωστόσο θα μπορούσε να προκύψει από αστάθμητους παράγοντες. Η ανάλυση προηγούμενων κρίσεων (πχ. S-300) αποτελεί μπούσουλα συμπεριφορικής ανάλυσης του διπόλου Κύπρος-Ελλάδα. Η συμπεριφορά που έχει δείξει μία χώρα σε μία κρίση δεν αποτελεί απόδειξη, αλλά τουλάχιστον σοβαρή ένδειξη για τον τρόπο με τον οποίο θα αντιδράσει στην επόμενη. [1]

O Özersay θεωρεί ότι η «μονομερής» δράση της Κυπριακής Δημοκρατίας παραβιάζει το διεθνές δίκαιο και κάθε αίσθημα δικαιοσύνης («this is neither in line with international law nor the notion of justice»). Αυτό θεμελιώνεται στην άρνηση της Τουρκίας να αναγνωρίσει την Κυπριακή Δημοκρατία [2], αφού έμμεσα θα σήμαινε παραδοχή της ανομίας της Τουρκίας με την εισβολή και κατοχή μέρους της Κύπρου.

Συνεχίζοντας υπογραμμίζει ότι «αυτές οι πλουτοπαραγωγικές πηγές ανήκουν και σε εμάς. Συνεπώς πριν προχωρήσετε σε οποιαδήποτε ενέργεια για την εκμετάλλευση τους θα πρέπει να έχετε τη συγκατάθεση της τουρκικής κοινότητας». Είναι απόλυτα δίκαιο να διεκδικεί για τους Τ/Κ μερίδιο του πλούτου της Κυπριακής ΑΟΖ. Εξάλλου η Κυπριακή Δημοκρατία εκπροσωπεί νόμιμα και τις δύο κοινότητες της νήσου και ουδέποτε αρνήθηκε στους Τ/Κ την όποια ευμάρεια προκύψει από την πιθανή εκμετάλλευση των κοιτασμάτων φυσικού αερίου. Ωστόσο η Τ/Κ, επί της ουσίας τουρκική στρατηγική, στοχεύει πρακτικά να θέσει τα κυριαρχικά δικαιώματα  της Κυπριακής Δημοκρατίας “on hold”,  σε αδράνεια. Κάτι σαν ένα pause που αδρανοποιεί τις διεθνείς οικονομικές σχέσεις της χώρας μέχρι την οριστική επίλυση του Κυπριακού ζητήματος.

Οι δηλώσεις Τούρκων πολιτικών αλλά και η αρθρογραφία αναλυτών στη γείτονα δεν αφήνουν περιθώρια παρανόησης. Είναι σαφές και δηλώνεται ρητά ότι «το 2004 η ΕΕ προχώρησε σε μονομερή ενέργεια αποδεχόμενη στους κόλπους της την Κύπρο» («The European Union membership unilaterally granted to Cyprus in 2004», Χουριέτ). Η προσπάθεια απονομιμοποίησης της Κυπριακής Δημοκρατίας στοχεύει να εξουδετερώσει την ανεξαρτησία δράσης της, να την καθηλώσει σε μία περίοδο παρατεταμένης αδράνειας. Για την τουρκική πλευρά υπαίτια είναι η Κυπριακή Δημοκρατία. Αυτή η αξιολόγηση μάλιστα, και αυτό είναι εντυπωσιακό, αιτιολογείται με βάση το στόχο της Λευκωσίας να συνεχίσει να κρατάει την Τουρκία όμηρο («insisting on holding Turkey hostage»).

Μια από τις προκλητικές Navtex της Τουρκίας

(εικόνα, mignatiou.com)

Μία πρόταση για «διέξοδο» από την κρίση, πρόταση που αναπαράγεται από τα τουρκικά ΜΜΕ είναι η αποδοχή των προτάσεων των Τ/Κ το 2012 όπως κατατέθηκαν από τον κ. Ερογλου. Κορωνίδα αυτών των προτάσεων ήταν η αναστολή οποιασδήποτε δραστηριότητας-διερεύνηση για εύρεση κοιτασμάτων φυσικού αερίου-μέχρι την οριστική επίλυση του Κυπριακού. Ιδού η ταμπακιέρα κατά το κοινώς λεγόμενον.

Οι προτάσεις είχαν κατατεθεί επί εποχής Μπαν Κι Μουν (2012-ΟΗΕ) και περιλάμβαναν τη δημιουργία μίας an ad-hoc επιτροπής, αποτελούμενη από ίσο αριθμό μελών-εκρποσώπων(::) για κάθε μία συνιστώσα (E/K και T/K) και έναν ενδιάμεσο παράγοντα. Η επιτροπή θα συνδεόταν με ένα γραφείο σύνδεσης του ΟΗΕ («U.N. liaison») μέσω του οποίου θα δίνονταν εγκρίσεις και άδειες για διερεύνηση εύρεσης/εξόρυξης κοιτασμάτων.

Θα ήταν το τέλος της Κυπριακής Δημοκρατίας ως μίας ανεξάρτητης χώρας και η δημιουργία μίας «χώρας»-δωρητή οργάνων εν ζωή (φυσικός πλούτος και κυριαρχικά δικαιώματα της νήσου εν προκειμένω). Απώτερος και μάλιστα δημόσια διατυπωμένος στόχος ήταν η πολυεπίπεδη εμπλοκή της Τουρκίας στη διάθεση του φυσικού αερίου. Δηλαδή η εσαεί ομηρία της Λευκωσίας στις διαθέσεις μία χώρας που δεν την αναγνωρίζει καν.

Άλλο σημαντικό στοιχείο των προτάσεων Ερογλου ήταν η δημιουργία από την πώληση φυσικού αερίου ενός Ταμείου που θα χρηματοδοτούσε το κόστος πολιτικής διευθέτησης του Κυπριακού. Η πρόταση αυτή θύμιζε αντίστοιχες προβλέψεις του Σχεδίου Ανάν που προέβλεπε την παροχή αποζημιώσεων ΟΧΙ από την Τουρκία (εισβολέας) αλλά από την Κυπριακή Δημοκρατία!

Η εμμονή της Άγκυρας στις προτάσεις Ερογλου είναι απόλυτα λογική, αφού μεγιστοποιούσε τα οφέλη για την Τ/Κ πλευρά (πολιτικά δέσμια της Τουρκίας) αλλά και το προαπαιτούμενο της «αμοιβαίας συγκατάθεσης («mutual consent») με βάση το Σύνταγμα του ’60. Σε αυτά θα πρέπει να συνυπολογιστεί και η εμμονή της Άγκυρας για διατήρηση της Συνθήκης Εγγυήσεως.[3]

Εκτίμηση μου είναι ότι δεν έχει υπάρξει πιο συγκροτημένο σχέδιο ομηρίας της Κυπριακής Δημοκρατίας. Η τουρκική NAVTEX σήμερα στοχεύει στη δημιουργία τετελεσμένων ώστε να υποχρεωθεί η Κύπρος να ενδώσει σε μία σειρά ρυθμίσεων, υποχωρήσεων, διευθετήσεων που θα την καταστήσουν νομικά και λειτουργικά μία χώρα-φάντασμα.   

[1] Γιώργος Βοσκόπουλος, Παράμετροι Αμυντικού και Στρατηγικού Σχεδιασμού, Επίκεντρο, Θεσσαλονίκη

[2] Γ. Βοσκόπουλος, Δεν υπάρχει χώρα που ονομάζεται Κύπρος, https://uom-gr.academia.edu/GeorgeVoskopoulos/International-Greek-Press  . Ακόμα, Γ. Βοσκόπουλος,  Κυπριακό: 50 αποχρώσεις του γκρι, ΛΟΓΙΑ ΣΤΑΡΑΤΑ, 2014, https://www.academia.edu/35994578/%CE%9A%CF%85%CF%80%CF%81%CE%B9%CE%B1%CE%BA%CF%8C_50_%CE%B1%CF%80%CE%BF%CF%87%CF%81%CF%8E%CF%83%CE%B5%CE%B9%CF%82_%CF%84%CE%BF%CF%85_%CE%B3%CE%BA%CF%81%CE%B9_%CE%9B%CE%9F%CE%93%CE%99%CE%91_%CE%A3%CE%A4%CE%91%CE%A1%CE%91%CE%A4%CE%91_2014

[3]ΑΓΓΕΛΟΣ ΣΥΡΙΓΟΣ, «Επτά ερωτήσεις για τις συνθήκες εγγυήσεως και την Κύπρο», ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ, 2016